100 Lat STOWARZYSZENIA INŻYNIERȮW I TECHNIKȮW POLSKICH WE FRANCJI

Witaj majowa jutrzenko, Swiec naszej polskiej Krainie..... ta piosenka mam zaszczyt i przyjemnosc Was przywitac w historycznym maju 2017.   Wrȯćmy myślą wstecz o 100 lat i uprzytomnijmy sobie atmosferę tych czasȯw :
Legiony Polskie “Bajończykȯw” okryły się nieśmiertelną chwałą(bitwa pod La Targette 1915).
W Polsce, działalność Legionȯw Piłsudzkiego, na wszystkich frontach żołnierz polski walczy bohatersko zdobywając nieme uznanie w oczach całego świata.
Rok 1917-rewolucja w Rosji zwalnia mocarstwa zachodnie od pewnych skrupułȯw polityczno-dyplomatycznych i zrealizowanie Polski Niepodległej zarysowało się w całej pełni.
I oto w maju 1917 roku, na dorocznej pielgrzymce w Montmorency, znany powieściopisarz, Wacław Gąsiorowski, redactor tygodnika “Polonia” w Paryżu i płomienny propagator od szeregu lat idei niepodległości polski w opinii zachodu, ogłosił uzgodnioną decyzję utworzenia niezależnej Polskiej Armii pod egidą Francji.
Ta wieść powstania Armii Polskiej, zrobiła piorunujące wrażenie na zebranych w Montmorency tysiącach Polakȯw, natchnęła ich wiarą w siebie i gorącym zapałem do czynu.


W tych warunkach, grupa inżynierȯw i technikȯw, obecnych w Montmorency, z inicjatywy Jȯzefa Lipkowskiego na czele, postanowiła zrealizować już dawno kiełkującą myśl zgrubowania się w Stowarzyszenie, by nie brakło skoordynowanego wysiłku polskich technikȯw w twȯrczej pracy odrodzenia i odbudowy Polski.
Tak powstało Stowarzyszenie Technikȯw Polskich we Francji, ktȯre w pȯzniejszych czasach przyjęło obecną nazwę Stowarzyszenie Inżynierȯw i Technikȯw Polskich we Francji.
Bardzo szybko Stowarzyszenie ogłasza Odezwę do Polakȯw żyjących we Francji, zapraszając wszystkich Technikȯw do wstąpienia w jego szeregi.
Pierwsza Odezwa naszych Kolegȯw, cudem uratowana z powodzi zniszczenia archiwȯw Stowarzyszenia przez okupanta niemieckiego, w takie między innymi ujmuje je słowa :
“Wprawdzie nas tu stosunkowo niewielu, ale za to mamy szczęście stać się często u źrȯdła nowoczesnej wiedzy, u źrȯdła nowych metod pracy i wreszcie u źrȯdła nowej szkoły energii i twȯrczości. 
Trzeba więc zmobilizować polskie siły techniczne na Zachodzie, zorganizować  ich wspȯlną pracę, przygotować i ułatwić jednym powrȯt do Polski, a zespolić drugich w Polską techniczną  placȯwkę we Francji.”
Głȯwny inicjator, założyciel naszego Stowarzyszenia i jego pierwszy prezes był nie tylko wybitnym wynalazcą i autorem wielu dzieł technicznych, ale przedewszystkim Wielkim Patriotą i płomiennym działaczem społecznym. Już w roku 1919 opuszcza Francję i wraca do Ojczyzny, gdzie mianowany zostaje generałem Armii Polskiej.
Działalność  Stowarzyszenia polegała na utrzymaniu ścisłego kontaktu między kolegami we Francji za pośrednictwem zebrań towarzyskich, odczytȯw  technicznych i zwiedzania poważniejszych zakładȯw przemysłowych we Francji. Na wyrȯżnienie zasługuje zwiedzanie Office National des Recherches et des Inventions, gdzie członkȯw stowarzyszenia przyjął oficjalnie owczesny Minister Pracy p. Breton.
Kontakt z krajem był ożywiony.  Stowarzyszenie było punktem oparcia dla wszelkich delegacji z Polski tak rządowych, jak i przemysłowych, jak rȯwnież wycieczek technikȯw polskich do Francji, gdzie pilotowali ich członkowie naszego Stowarzyszenia.
Jednym z najwięcej realnych i pozytywnych dorobkȯw w tym czasie działalności naszego Stowarzyszenia dla kraju było umieszczenie studentȯw  i młodych inżynierȯw z Polski na praktykach płatnych w przemyśle francuskim. W ostatnim przedwojennym roku przeszlo 50 takich płatnych praktyk zostało obsadzonych przez młodych Polakȯw, a w zamian, pewna grupa francuskich inżynierȯw umieszczona została w polskim przemyśle.
Z przejawȯw zewnetrznych działalności Stowarzyszenia w tym czasie jest fakt godny zanotowania to objęcie przewodnictwa ( na prośbę  Ambasady Polskiej w Paryżu), delegacji polskich inżynierȯw i asystentȯw politechnik Warszawskiej i Lwowskiej przybyłych do Paryża  w lipcu 1939 roku na zaproszenie Komitetu francuskiego wspȯłpracy technicznej francusko-słowianskiej(Comité français de Coopération technique franco-slave). Z tego powodu Stowarzyszenie miało wdzięczne pole do podkreślania obecności polskiego technika i udziału jego w ogȯlnym dorobku technicznym świata.
Wojna przerwała działalność naszego Stowarzyszenia; niemieccy okupanci zniszczyli wszystkie nasze archiwa.
Po zajęciu Francji przez Niemcȯw, członkowie Stowarzyszenia, znajdujący się w strefie nieokupowanej, zgrupowali się w Stowarzyszenie Inżynierȯw i Technikȯw, ktȯrego głȯwnym zadaniem była ewakuacja inżynierȯw i technikȯw polskich przebywających we Francji do Anglii i Ameryki, celem zatrudnienia się w przemyśle wojennym Aliantȯw. Inżynierowie i Technicy przybyli do Anglii w krotkim czasie stworzyli tam Stowarzyszenie Technikȯw Polskich w Wielkiej Brytanii.
Po wojnie, Stowarzyszenie natychmiast wznowiło swoją działalność,  zasilone szeregiem nowych członkȯw przybyłych z wojennej emigracji.
W 1946 roku Stowarzyszenie nasze było gospodarzem pierwszego Zjazdu Stowarzyszeń Technikȯw Polskich w Europie, zwołanym z inicjatywy Stowarzyszenia Inżynierȯw Polskich we Włoszech I dotyczącym przyszłości inżynierȯw polskich nie mogących wrȯcić do Kraju.
 W tym samym roku na drugim Zjeździe odbytym w Brukseli powołany został do życia Związek Stowarzyszeń Inżynierȯw i Technikȯw Polskich Zagranicą z projektem utworzenia stałego sekretariatu w Brukseli.
We wrześniu 1946 roku odbył się w Paryżu pierwszy Międzynarodowy Kongres Techniczny, w ktȯrym bierze udział nasze Stowarzyszenie i Stowarzyszenia z Anglii, Belgii, Szwajcarii i Wloch. Delegacja tych Stowarzyszeń reprezentująca Inżynierȯw i Technikȯw Polskich Zagranicą, występowała niezależnie od oficjalnej delegacji z Polski i uzyskała prawo zabierania głosu i udziału w pracach poszczegȯlnych komisji Zjazdu. Prezes SITPF był członkiem Komitetu Honorowego Zjazdu.
W październiku 1947 roku Stowarzyszenie nasze wzieło oficjalny udział w Międzynarodowym Kongresie Techniczno-Samochodowym(FISITA). Do stałego Komitetu Zjazdȯw Międzynarodowych wchodzą z ramienia Stowarzyszenia inż.inż. Wrzecian i Gospodarowicz.
W 1947 roku Stowarzyszenie nasze liczyło 227 członkȯw.
Lata 1953-1955 characteryzują się działalnością ustabilizowaną. Biuletyn informacyjny wydawany był raz w miesiącu. Spotkania miesięczne odbywały się w klubie Mayerbeer koło Opery. Tematy spotkań były rȯżnorodne i nie zawsze techniczne. Spotkania te miały duże powodzenie. Dla przykładu w 1955 roku udział w nich wzięło około 850 osȯb a w obiedzie Bożego Narodzenia przekraczało 250 osȯb.
W 1953 roku Stowarzyszenie organizuje kursy zawodowe dla polakȯw nie posiadających żadnego zawodu w celu ułatwienia im znalezienia pracy w przemyśle francuskim. Kursy te trwały 2 lata dzięki pomocy finansowej rządu francuskiego. Po ich likwidacji kursy zostały zlikwidowane.
Działalność  Stowarzyszenia w dziedzinie socjalnej była rȯwnież bardzo rozwinięta i silna. Już w 1947 roku Stowarzyszenie uczestniczy w kolekcie i wysyłce ubiorȯw i środkȯw medycznych do polski. Kilka lat pȯźniej  Stowarzyszenie bierze udział w tworzeniu Komitetu Pomocy dla Polski i repatriacji Polakȯw ze Związku Radzieckiego. Jeden z naszych członkȯw Inż. Lech Gȯrecki podarował  50.000 frs.
W 1955 roku Stowarzyszenie nasze podejmuje inicjatywę utworzenia Domu dla Emerytȯw Polskich. Dom ten powstał w Lailly en Val koło Orleanu. Stowarzyszenie organizuje kolektę pieniężną, ktȯra stanowi pierwszy kapitał niezbędny do funkcjonowania tego domu. Zebrano 20.000 frs. Subwencja miesięczna wynosiła 2.000 frs.
Stowarzyszenie zajmuje sie pomocą dla Polakȯw przybyłych z Polski. Między innymi znajduje miejsce dla 21 stażystȯw w przemyśle francuskim.
W miarę upływu czasu działalność naszego Stowarzyszenia coraz bardziej sie zmniejszała.
Sytuacja w latach 70-tych staje się nawet bardzo krytyczna. Członkowie coraz bardziej starzejący się wycofują się z aktywnego życia w Stowarzyszeniu i rȯwnocześnie brak nowych młodszych członkȯw. Powodem tego oczywiście jest sytuacja geopolityczna w Europie i całkowity brak kontaktȯw z krajem. Stowarzyszenie nasze działało zamknięte w ramach działalności całej Polonii francuskiej. Trwało to do roku 1986.
 Od tego roku nowe władze Stowarzyszenia pod przewodnictwem jego Prezesa inżyniera Lucjana Sobkowiaka biorąc pod uwagę nową sytuację geopolityczną w Europie a szczegȯlnie w Polsce (działalność  Solidarności i stan wojenny) podjęło nowe struktury organizacyjne i aktywny program działalności.
Jest to rok od ktȯrego trwa 30 lat ciągły rozwȯj SITPF w życiu Polonii francuskiej I Polonii Technicznej w Europie i Ameryce Pȯłnocnej.
Co miesiąc na nowo organizowane są konferencje techniczno-ekonomiczne, wydawany jest kwartalnie biuletyn informacyjny (4 razy w roku) i stworzono dla szybkiej informacji o naszej działalności “FLASH”.
Konferencje miały bardzo duże powodzenie i coraz częściej uczestniczyli w nich nowi przybysze (nowa imigracja z Polski tzw. Solidarnościowa), inżynierowie i technicy z Polski chcący jak najszybciej zbliżyć się do życia we Francji licząc na pomoc naszego Stowarzyszenia.
Stowarzyszenie bierze aktywny udział w audycjach radiostacji “SOLIDARNOŚĆ” w Paryżu.
Dzięki temu do Stowarzyszenia wpisują się nowi młodzi inżynierowie i architekci zmuszeni do opuszczenia w tym czasie kraju. Szybko są oni zaangażowani do prac w zarządach Stowarzyszenia. Stanowią oni nową kadrę Stowarzyszenia i od tego momentu stanowią jego nową  siłę rozwojową.
Widząc naszą aktywną działalność wrȯcili do Stowarzyszenia  jego byli członkowie i jego byli Prezesie. Był to dla nowego zarządu wielki sukces. Nassze konferencje, ktȯre w tym czasie odbywały sie w domu kombatanta polskigo na rue Légendre miały bardzo duże powodzenie a niektȯre tematy szczegȯlnie ekonomiczno-geopolityczne przyciągało dziesiątki uczestnikȯw. Poraz pierwszy byliśmy zaszczyceni obecnością przedstawiciela Ambasady Polskiej w Paryżu z ktȯrą dotychczas Stowarzyszenie nie miało żdnych kontaktȯ.
Od 1987 roku Stowarzyszenie znajduje się w ciągłym dynamicznym rozwoju. Członkowie przedstawiają na konferencjach tematy związane z ich osiągnięciam zawodowymi.
Rocznica 70 lecia istnienia Stowarzyszenia obchodzona była w czasie zorganizowanego pierwszego Balu Noworocznego Inżynierȯw na ktȯrym rȯwnież dzieliliśmy się opłatkiem zgodnie z polską tradycją. Bale te miały wśrȯd naszych członkȯw i wśrȯd Polonii francuskiej duże powodzenie.
Na jednym z nich mieliśmy zaszczyt poraz pierwszy mieć obecność Ambasadora R.P w Paryżu. Był to początek wspȯłpracy Stowarzyszenia Inżynierȯw i Technikȯw Polskich we Francji z Ambasadą Rzeczypospolitej Polskiej we Francji. Misja Katolicka we Francji na czele z Rektorem Jeżem ucestniczyła w tych noworocznych spotkaniach SITPF i Polonijnych.
Obchody 75-lecia istnienia SITPF odbyły się w auli Biblioteki Polskiej w Paryżu. Uczestniczyli w nich małżonka naszego ostatniego prezes przed wybuchem  drugiej wojny światowej, Mme de Lipkowski (miała 90 lat), jej syn  Jean de Lipkowski, poseł w Sejmie francuskim i były minister rządu francuskiego z małżonką i cȯrką, ktȯry rȯwnież pełnił obowiązki Honorowego Prezesa tych obchodȯw. Ambasadora R.P. reprezentował Konsul generalny R.P. Uczestniczyło w tych obchodach 200 osȯb czlonkȯw Stowarzyszenia i ich rodzin oraz przedstawicieli organizacji polonijnych we Francji  i organizacji francuskich.  W czasie obchodȯw  otwarta została Wystawa historyczna S.I.T.P.F. oraz dorobku Inżynierȯw polskich we Francji. Wystawa trwała 30 dni.
Po tych obchodach 75-lecia nawiązaliśmy kontakt ze Stowarzyszeniem Technikȯw Polskich w Anglii proponując naszą wizytę i wystawienie w Domu POSK naszej wystawy z obchodȯw 75-lecia w Paryżu. Spotkanie naszych Stowarzyszeń było sukcesem, gdyż uczestniczyło w nim liczne grono naszych członkȯw a koledzy z STP w Anglii zorganizowali nam noclegi w rodzinach prywatnych. Spotkanie było sukcesem rȯwnież z powodu przyjacielskiej wymiany doświadczeń w życiu naszych stowarzyszeń.
Stowarzyszenia nasze kontynuowało w sposȯb ciągly nasz dalszy rozwȯj dzięki pracy zarządȯw nowej i młodej kadry SITPF pod przewodnictwem Prezesȯw Moniki Obrębskiej i Janusza Ptaka. Nasze Stowarzyszenie zbliżone zostało bardziej do organizacji technicznych  w Polsce (NOT) oraz do Polskich Stowarzyszeń Technicznych w Europie (Anglia, Niemcy, Austria, Litwa ) i w Ameryce Pȯłnocnej. Obchody 80-lecia były tego dowodem poprzez uczestnictwo poraz pierwszy wśrȯd nas Prezesa NOT-u z Warszawy.
Nasza działalność  stała się bardziej widoczna i atrakcyjna na zewnątrz, wśrȯd Polonii francuskiej i europejskiej. Stowarzyszenie ściśle wspȯłpracuje ze Stacją Naukową  PAN w Paryżu w organizacji konferencji naukowo-technicznych, sympozjȯw i warsztatȯw francusko-polskich.
Stowarzyszenie dysponując nowymi technologiami w dziedzinie komunikacji kontynuuje wydawać FLASH oraz Biuletyn informacyjny w nowej atrakcyjnej szacie.
Jubileusz 90-cio lecia poświęcony był głȯwnie  Udziałowi Inżynierȯw i Technikȯw Polskich w Rozwoju Przemysłu Francuskiego. Uczestniczyli w nim liczni członkowie Stowarzyszeń należących do Europejskiej Federacji Polonijnych Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych, a mianowicie Stowarzyszenie Technikȯw Polskich w Wielkiej Brytanii, Stowarzyszenie Federalne Inżynierȯw Polskich w Niemczech, Stowarzyszenie Technikȯw Polskich w Austrii I Stowarzyszenie Inżnierȯw i Technikȯw Polskich na Litwie. Liczną grupę stanowili członkowie Stowarzyszeń Technicznych w Ameryce Pȯłnocnej. Oczywiście NOT z Warszawy reprezentowany był przez Naczelną Redaktorkę Przeglądu Technicznego Inż. Ewę Mańkiewicz-Cudny.
W latach 2010 i 2013 Stowarzyszenie bierze aktywny udział w Światowych Zjazdach Inżynierȯw Polskich i Polonijnych w Warszawie organizowanych przez NOT, Politechnikę Warszawską i Radę Inżynierȯw Polskich w Ameryce Pȯłnocnej.
W roku 2012 Stowarzyszenie nasze podpisuje umowę wspȯłpracy z Oddzialem NOT-u we Wrocławiu w sprawie organizacji w Paryżu dwudniowego Europejskiego Sympozjum poświęconego wspȯłczesnym metodom ochrony przeciwpowodziowej. Uczestniczyło w nim 80 Naukowcȯw i Inżynierȯw z Francji, Polski, Rumunii i Republilki Czeskiej.
W roku 2004 nasze Stowarzyszenie wspȯłuczestniczy w organizacji Europejskiej Federacji Polskich Stowarzyszeń Naukowo Technicznych i bardzo aktywnie uczestniczy w jego rozwoju. Dowodem tego jest pełnienie przez naszych członkȯw Inż. Janusza Ptaka stanowiska sekretarza generalnego oraz Inz. Katarzyny André stanowiska skarbnika. 
Stowarzyszenie kontynuuje aktualnie swoją działalność  z programami konferencji poświęconych głȯwnie nowoczesnej energetyce I informatyce. Tematy te podjęliśmy ze względu na ważność  tych dziedzin w Polsce i w Europie.
W 2015 roku we wspȯłpracy ze Stacją Naukową PAN w Paryżu i IRD(Institut de Recherches pour le Développement) w Bondy zorganizowaliśmy Warsztaty francusko-polskie poświęcone Inżynierii Rolniczej i Ochronie Środowiska. Uczestniczyli w nich naukowcy z Polski i Francji. Ambasador Polski w Paryż Pan Andrzej Byrt objął patronat honorowy tych warsztatȯw uczestnicząc w dyskusji zakańczającej konkluzje tego owocnego i ciekawego spotkania.
Dalszym cyklem tych warsztatȯw w ramach jubileuszowego 100 lecia istnienia SITPF organizowane są razem we wspȯłpracy ze Stacją Naukową PAN w Paryżu i IRD oraz Uniwersytetym Rolniczym w Krakowie III WARSZTATY  Polsko-Francuskie też poświęcone “Ochronie Środowiska”. Nasz kolega Dr. Jerzy Niziński jest Dyrektorem Naukowym tych Warsztatȯw, odpowiedzialny za ich organizację. Poprzez organizacje tych warsztatȯw naukowych we wspȯpracy z uczelniami polskimi i francuskimi. SITPF ma zamiar rozszerzyć swoją działalność w dziedzinie organizacji wymiany prac doktoranckich między Francją a Polską. 
W 2016 roku dla zbliżenia młodych Inżynierȯw i studentȯw polskich studiujących na uczelniach technicznych francuskich, SITPF organizuje pierwszy Konkurs na najlepszą pod względem innowacyjności pracę dyplomową. Pierwszy Konkurs wygral Michał Szczepański za niezmiernie ciekawą pracę magisterską, ktȯrą rȯwnież ciekawie przedstawił na konferencji przez nas organizowanej.  Wstąpił jako członek aktywny do SITPF.
Od roku 2012 co roku organizujemy Turnieje golfowe, w ktȯrych uczestniczą Polacy z Ameryki Pȯłnocnej, Polski, Niemiec i Francji. Cieszą sie one wielkim powodzeniem dzieki wspaniałej pracy i zaangażowaniu  naszych członkiń Katarzyny André I Marianny Rebouillat-Klimaszewskiej.
W roku 2016 członkowie SITPF uczestniczą aktywnie w III Światowym Zjeździe Inżynierȯw Polskich i Polonijnych we Wrocławiu. Zjazd ten tym razem zorganizowany jest we wspȯłpracy z  Europejską Federacją Polonijnych Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych.
 W ciągu tych 100 lat istnienia Stowarzyszenia Inżynierȯw i Technikȯw Polskich we Francji dużo się działo i dzieje, mimo, że wydaje się, że nie wiele się dzieje w życiu Polonii technicznej we Francji.
Rok Jubileuszowy 100 lecia istnienia SITPF zakończony zostanie uroczystymi obchodami w dniach 13-15 październia 2017 roku.
Pozwoliłem sobie w dość dużym skrȯcie przedstawić jak działało i działa  Stowarzyszenie Inżynierȯw i Technikȯw Polskich we Francji I jakie są dzisiaj jego powiązania ze Światem Polonijnym na Świecie I nie tylko polonijnym.
Myślę, że daje to obraz o naszych ważnych zaangażowaniach w życiu polonijnym we Francji od strony naukowo-technicznej i ekonomicznej jak rȯwnież w życiu organizacji technicznych i naukowych w Polsce.

Opracował :                                                                              Paryż, dnia 01 Maj 2017
Lucjan Sobkowiak
Prezes SITPF